قرص دیازپام قویتر است یا کلونازپام؟ قرص کلونازپام از نظر قدرت مهار و اتصال به گیرندههای گابا (GABA) بسیار قویتر از قرص دیازپام است؛ اما در مقابل، دیازپام سرعت تاثیر و جذب به مراتب بالاتری دارد.
آخرین بروزرسانی:
28 اردیبهشت 1405آیا این مطلب برای شما مفید بود؟
دیازپام قویتر است یا کلونازپام؟ رازهایی که روانپزشکان میدانند
قرص دیازپام قویتر است یا قرص کلونازپام؟ از نظر قدرت میلیگرمی و اتصال به گیرندههای مغزی، کلونازپام داروی بسیار قویتری است. در واقع، یک میلیگرم از این دارو تاثیر آرامبخشی به مراتب بیشتری نسبت به همان دوز از دیازپام دارد. با این وجود، قرص دیازپام سرعت اثرگذاری بالاتری در بدن داشته و سریعتر جذب خون میشود.
برای انتخاب و مصرف هریک از این داروها، لازم است دو نکته را پیش از هرچیز مشخص نمایید؛ هدف درمان اضطراب است یا کنترل تشنج؟ در ادامه این مقاله از مجله دارودیلی، میخواهیم با بررسی تفاوتها این دو محصول، به شما کمک کنیم تا برای درمان خود انتخاب درستی داشته باشید.
قرص کلونازپام یک داروی ضدتشنج و آرامبخش با قدرت بالا (High-potency) بوده که به طور ویژه برای مسدود نمودن سیگنالهای الکتریکی غیرطبیعی در مغز تجویز میشود. عملکرد اصلی این دارو از طریق تقویت فعالیت انتقالدهنده عصبی گابا (GABA) در سیستم عصبی مرکزی صورت میگیرد.
زمانی که سطح استرس در مغز به شکل غیرقابل کنترلی بالا میرود، روانپزشک معمولاً این دارو را تجویز میکند. تفاوت بارز این دارو با سایر بنزودیازپینها در ماندگاری اثر آن است. اگرچه شروع اثر آن ممکن است بین یک تا چهار ساعت زمان ببرد، اما پایداری آن در خون موجب میشود فرد در طول روز نوسانات خلقی کمتری را تجربه کند.
مقالات علمی منتشر شده در ژورنالهای نورولوژی نشان میدهند که این دارو در مدیریت حملات پانیک (Panic Attacks) تاثیر بینظیری دارد و در این راستا در روشهای درمانی اول قرار میگیرد. برای خرید قرص ید فولیک اسید یوروویتال کلیک کنید.
قرص دیازپام یک داروی سریعالاثر با طول عمر بالا در متابولیتهای ثانویه است. این دارو به محض ورود به سیستم گوارش، به سرعت جذب شده و در کمتر از 30 تا 60 دقیقه اوج اثر خود را نشان میدهد.
پزشکان و متخصصان مغز و اعصاب، دیازپام را بیشتر برای مواقع اورژانسی، رفع اسپاسم عضلانی شدید و کنترل علائم حاد ترک الکل تجویز مینمایند. ویژگی منحصربهفرد این دارو، حلالیت بالای آن در چربی است که اجازه میدهد به سرعت از سد خونی-مغزی عبور کند.
با وجود اینکه قدرت میلیگرمی آن از رقیب خود کمتر است، اما نیمهعمر دارویی بسیار طولانیتری دارد. به این معنا که پس از تجزیه در کبد، به مواد فعال دیگری تبدیل میشود که تا روزها در بدن باقی مانده و اثرات آرامبخشی ملایمی را تداوم میبخشند. همین ویژگی موجب میشود روند قطع مصرف آن برای بیمار راحتتر از سایر داروهای همخانواده باشد.
تجویز داروهای خانواده بنزودیازپینها توسط متخصصین، بر اساس نیازهای مغز انجام میگیرد:
شایان به ذکر است که مصرف خودسرانه قرص کلونازپام و دیازپام میتواند به شدت خطرآفرین باشد. خطرناکترین مسئله در مورد این داروها، ایجاد وابستگی دارویی و تحمل فیزیکی است.
مطالعات جدید اثبات کردهاند که استفاده مداوم بیش از چهار هفته از این داروها، باعث میشود گیرندههای مغزی حساسیت خود را از دست بدهند؛ در نتیجه بیمار برای رسیدن به آرامش قبلی، نیازمند دوز بالاتری خواهد بود.
به علاوه، خوابآلودگی شدید در طول روز، کاهش تمرکز، مشکلات حافظه کوتاهمدت و خطر زمین خوردن در سالمندان از شایعترین عوارض گزارش شده هستند. تداخلات دارویی این دو با الکل و داروهای شبهمرفین به شدت کشنده است و میتواند منجر به ایست تنفسی گردد.
این مقاله را از دست ندهید: برای کاهش استرس چه چیزهایی بخوریم؟ + آشنایی با بهترین مواد غذایی
یکی از مهمترین موضوعات در تجویز داروهای آرامبخش، در نظر گرفتن سن، شرایط بدن و وضعیت هورمونی فرد بیمار است. مصرف قرص دیازپام و قرص کلونازپام در دوران بارداری همواره با احتیاطات شدید پزشکی همراه است. تحقیقات گسترده داروسازی نشان دادهاند که هر دوی این داروها به راحتی از جفت عبور نموده و میتوانند بر رشد سیستم عصبی جنین تاثیر بگذارند.
مصرف این داروها در سهماهه اول بارداری ممکن است خطر بروز ناهنجاریهایی مانند شکاف کام را افزایش دهد و در اواخر بارداری نیز میتواند منجر به تولد نوزاد با سندرم فلاپی (Floppy Infant Syndrome) یا ضعف شدید عضلانی شود. به همین جهت، متخصص مغز و اعصاب تنها در شرایطی که جان مادر در خطر باشد و با بررسی ریسکها، اقدام به تجویز میکند.
در سالمندان نیز حساسیتهای ویژهای وجود دارد. با افزایش سن، سرعت متابولیسم کبد به شکل چشمگیری کاهش مییابد. این موضوع باعث میشود که نیمهعمر دارو در بدن افراد مسن تا دو برابر افزایش یابد. تجمع قرص دیازپام در بافتهای چربی سالمندان بسیار شایع است و این رسوب دارویی میتواند باعث گیجی طولانیمدت، کاهش هماهنگی حرکتی و در نتیجه افزایش خطر زمین خوردن و شکستگی لگن شود.
به همین دلیل، در صورت نیاز مبرم به درمان اضطراب یا کنترل تشنج در افراد بالای 65 سال، پزشکان ترجیح میدهند از دوزهای بسیار پایین قرص کلونازپام استفاده کنند، زیرا درگیری متابولیک کمتری برای کبد سالمند ایجاد کرده و احتمال مسمومیت دارویی پنهان را کاهش میدهد.
در آخر، بررسیها حاکی از آن است که در انتخاب بین قرص دیازپام و قرص کلونازپام، نوع عارضه تعیینکننده است. از لحاظ قدرت شیمیایی خالص، کلونازپام بلامنازع داروی قویتری است، اما از نظر سرعت عمل و کاربرد در رفع اسپاسم، دیازپام بهتر خواهد بود. شایان به ذکر است که هر دوی این داروها، حاوی ترکیبات قوی هستند که بر سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار میدهند.
اغلب هیچکدام خط اول درمان بیخوابی نیستند، اما پزشکان برای خوابآوری پایدارتر در طول شب، ممکن است کلونازپام را به دلیل طول اثر یکنواختتر ترجیح دهند.
به دلیل قدرت بالاتر و نیمهعمر کوتاهتر در متابولیتها، سندروم ترک در کلونازپام به طور معمول شدیدتر از دیازپام است و باید کاملاً تدریجی قطع شود.
بله، مصرف طولانیمدت بنزودیازپینها میتواند روی انتقال اطلاعات از حافظه کوتاهمدت به بلندمدت تاثیر منفی بگذارد که پس از قطع دارو به مرور رفع میشود.
برای مهار یک اضطراب حاد و ناگهانی، قرص دیازپام به دلیل حلالیت در چربی بالاتر، بسیار سریعتر از رقیب خود عمل کرده و فرد را آرام میکند.
منبع:
ثبت دیدگاه